Dla Vi...

To Ona mi powiedziała, że wystawa będzie, więc się należy relacja.
Dzień piękny, niestety pora na wizytę w Ogrodzie Botanicznym niefortunna. Tulipany przekwitły, irysów nie ma jeszcze albo już, jakoś nie mogłam się zorientować, różaneczników u nas niewiele, za to zielono i ptaszki śpiewają.
Wystawa roślin owadożernych w szklarni a samym końcu ogrodu trochę mnie rozczarowała, bo się spodziewałam więcej roślin. Jednak te co były urzekały urodą i egzotycznym wyglądem.
Zapraszam do oglądania.

Nie bardzo zdjęcie wyszły bo było ostre słońce, a niektóre rośliny stały pod światło.

W ogrodzie najpiękniejsze są stare, ogromne drzewa. Na ich tle kilka krzewów różaneczników,

na rabatkach takie kolorowe poduchy,

śliczne ostróżki ( nie jestem pewna). Przynajmniej napisałam, że nie jestem pewna. Dziękuję za sprostowanie te śliczności to orliki.

Wystawie towarzyszyła oryginalna dekoracja malarska. Niestety obrazy były prześwitujące i dopiero w komputerze zobaczyłam za nimi tło. Dlatego tylko ten jeden na zakończenie.

 Podobał mi się.

To i owo, drobiazgi i osobliwości.

Kompleks rekreacyjno- hotelowy Salt Hill Thermal Spa powstał przy gorących źródłach tworzących niezwykłe białe formacje skalne, na początku delikatne i kruche, później twardniejące.Podobne występują jeszcze tylko w Turcji i USA.

Baseny i wypasiony kompleks spa.

Gorące źródło i zapaszek niezbyt miły.

Białe skały.

Pomnik sympatycznego zwierzątka,

Wąskotorówka i stacyjka jak z dawnej powieści.

Hotel zbudowany w latach 1927 -1930 dla wyższych sfer,

Położony wśród ogrodów i nad jeziorem Hamori

z malowniczą przystanią łódek.

Dolina Pięknej Pani, skupisko piwniczek  wydrążonych w tufowym wzgórzu.

Część zamieniona na knajpki, pijalnie wina.

Na środku doliny stanowiska dla amatorów ognisk i potraw z kociołka.

Tak bardziej nowoczesna piwniczka, tu można było spróbować i wybrać sobie wino.

Oryginalna lampa w kształcie winnego grona,

to nie wiem co, ale było przy budynku z basenami.

Kłódki modne wszędzie, z braku mostu może być płot.

Kolorowe krzesełka,

szyldy,

lew strzegący wejścia.

Jak tak przeglądam zdjęcia to sporo przez te parę dni widzieliśmy.

Trochę folkloru, kwiatki i droga przez las.

Węgry to nie tylko Budapeszt, Balaton i puszta, ale też łagodne pasma górskie jak Góry Bukowe w pobliżu Egeru. Prowadzą tamtędy kręte drogi wśród zielonych lasów i malowniczych miejscowości.

Zielono już było,

czasem więcej, czasem mniej.

Przeważa niska zabudowa i zachwyciły mnie kwiaty i prawie przy każdym domu bzy. U nas jeszcze nie kwitły.

W jednym z malowniczych miasteczek trafiliśmy na dzielnicę domków krytych strzechą, z malutkimi ogródkami.

Mieszczą się w nich pracownie twórców ludowych,

niektóre można zwiedzać. Nie byłam w środku, zaglądałam przez drzwi,

albo przez płot,

przez okno też.

Zamykam dzisiejszy odcinek pięknie rzeźbioną bramą.